Notlarımdan Bilgi Kartı Yap: Bu İstek Ne Demek

Bir araca "notlarımdan bilgi kartı yap" yazdığında, muhtemelen farkında olduğundan daha özel bir şey istiyorsun. Şu anda yalnızca okuyabildiğin notlarının, seni cevabı hafızandan üretmeye zorlayan bir biçime dönüştürülmesini istiyorsun. Biçimlendirme işin kolay tarafı. Zor tarafı şu: iyi bir kart, notlarının hiç sormadığı bir soruyu sorar.

İstenen şey biçim değil, hatırlama

Not bir kayıttır. Bilgi kartı bir sorudur. Aynı kelimeleri taşısalar bile farklı şeylerdir.

Notların, bilgiyi tekrar bulabilesin diye var. Derse göre, üniteye göre, tarihe göre düzenlenmiş. İçindeki her şey aynı anda gözünün önünde. Bu da onları tekrar etmeyi rahat, bir şey bilip bilmediğini ölçmeyi neredeyse imkânsız kılıyor. Üç hafta önce kendi yazdığın bir tanımı okumak, onu biliyormuşsun hissi verir. O his tanımadır, hatırlama değil.

Bilgi kartı cevabı gözden kaldırır ve senden yeniden kurmanı ister. Dönüşümün bütün amacı bu tek değişikliktir.

Roediger ve Karpicke'nin 2006 deneylerinde, bir metni okuyup sonra test edilen öğrenciler, aynı metni birkaç kez baştan okuyan öğrencilere göre bir hafta sonra belirgin biçimde daha fazlasını hatırladı: kabaca yüzde 61'e karşılık yüzde 40. Tekrar okuyan grup kendinden daha emindi. Daha kötü sonuç aldılar. Dunlosky ve arkadaşları 2013'teki öğrenme teknikleri derlemesinde benzer bir sonuca vardı: kendini test etme ve aralıklı tekrar yüksek fayda notu aldı; öğrencilerin notlarıyla asıl yaptığı iki şey, yani üzerini fosforlu kalemle çizmek ve baştan okumak, düşük fayda kategorisinde kaldı.

Yani "notlarımdan bilgi kartı yap" aslında şu demek: bu malzemeyi düşük fayda sütunundan yüksek fayda sütununa taşı.

Bir kartı metin parçasından ayıran şey

Kötü bilgi kartlarının çoğu aynı şekilde kötüdür: nottaki bir cümleden bir kelime silinmiştir. Bu, konuyu bildiğin için değil, cümlenin yapısını tanıdığın için cevaplayabildiğin bir kart üretir.

Zayıf kart	Neden işe yaramaz	Daha güçlü hali
"Mitokondri hücrenin ____ santralidir"	Ezberlenmiş bir cümlede tek boşluk. Kavramı değil, cümleyi hatırlıyorsun.	"Mitokondri ne yapar ve mitokondrisi olmayan bir hücrede ne olur?"
"1876: I. Meşrutiyet"	Ters çevrilebilir, gerekçesi olmayan bir bilgi kırıntısı.	"I. Meşrutiyet'in ilan edilmesini mümkün kılan koşullar nelerdi?"
"Fırsat maliyetini tanımla"	Fena değil ama yalnızca ifadeyi ölçüyor.	"Cumartesi günü part-time işe gitmek yerine ders çalışıyorsun. Fırsat maliyeti nedir?"
Arkasında beş madde olan bir kart	Üçünü doğru, ikisini yanlış yaparsın ve kendini nasıl puanlayacağını bilemezsin.	Her biri tek fikir olan beş ayrı kart.

Tablonun altındaki kural: bir kart, bir hatırlama, dürüstçe puanlayabileceğin bir cevap. Doğru bilip bilmediğini söyleyemiyorsan o kart sana hiçbir şey öğretemez. Dönüşümün tamamen mekanik olamamasının sebebi de bu. Yoğun bir paragrafı savunulabilir dört soruya bölmek, o paragrafın aslında ne iddia ettiğine karar vermeyi gerektirir; bu, anlamla ilgili bir yargıdır, noktalamayla ilgili değil.

Dönüşümün aşması gereken mesafe

Notların, o sırada sınıfta olan bir okuyucu için sıkıştırılmıştır. Kısaltmalar, oklar, yarım cümleler ve hoca diğer yarısını sesli söylediği için anlamlı gelen şeyler içerir. "Sempatik → kaskad, şemaya bak" gayet iyi bir nottur ve işe yaramaz bir karttır.

Notu karta çeviren her şey, ister insan ister yazılım olsun, üç işi yapmak zorunda:

Neyin sorulabilir olduğuna karar vermek. Ders programı, kendine bıraktığın hatırlatmalar ve hocanın espirileri sorulabilir değildir.
Örtük soruyu geri çıkarmak. "Kortizol uyanmadan ~30 dk sonra tepe yapar" diye yazılmış bir not, aslında "kortizol uyanmaya göre ne zaman tepe yapar?" sorusunun cevabıdır. Asıl iş o soruyu bulmaktır.
Malzemeyi tek fikirlere bölmek. Üç yan cümleli bir cümle genelde bildiğin ya da bilmediğin iki üç ayrı şey barındırır.

Bunu elle yaptığında yavaş ilerlersin ama bir şey öğrenirsin, çünkü neyin sorulabilir olduğuna karar vermek başlı başına bir çalışma biçimidir. Notlardan bilgi kartı yapmanın adım adım anlatımı elle yapılan sürümü baştan sona gösteriyor. Yazılım yaptığında bu düşünmeyi hıza takas edersin ve bu takas, ancak kazandığın zamanı gerçekten kartları cevaplayarak geçirirsen değerlidir.

Qora uygulamasının bütün tasarım fikri budur: sayfanın fotoğrafını, bir ses kaydını ya da yazdığın metni verirsin; sana o malzemeden çıkarılmış kısa ve düzenli bir ders özeti ile sorular döner. Çoktan seçmeli, boşluk doldurma, yazılı cevap ve açık uçlu hatırlama biçiminde. Görsellerden ve sesten metin çıkarma işlemi cihazın üzerinde yapılıyor, hesap açman da gerekmiyor. Ama uygulama sürecin yalnızca birinci adımını yapıyor. İkinci adım hâlâ sensin: orada oturup cevap vermeye çalışan.

Otomatik dönüşümün yetersiz kaldığı yerler

Üretilen kartlar notlarının kalitesini devralır. Notların mekanizmayı atlayıp yalnızca sonucu tuttuysa, kartların da sonucu soracak ve mekanizmayı yine anlamayacaksın. Hiçbir araç, senin yazmadığın şeyi üretemez.

Kartların yanlış araç olduğu bütün dersler de var. Bilgi kartları olgular, kelimeler, tanımlar, formüller, tarihler ve sabit bir doğru cevabı olan her şey için çok iyidir. Uzun bir metin üretmeyi ya da çok adımlı bir işlemi yürütmeyi gerektiren beceriler için zayıftır. Kart çalışarak iyi bir kompozisyon savunusu ya da temiz bir ispat kuramazsın, çünkü ölçülen şey tek tek parçaların hatırlanması değil, kurgunun kendisidir. Bunun için soru çözmek ve süre tutarak yazmak her desteden iyidir. Kartlar fikirlerin birbirine nasıl bağlandığını öğretmekte de kötüdür. Bir deste, bir üniteden on iki terimi, bunların neden aynı ünitede olduğunu hiç sormadan sana ezberletebilir.

Hacim konusunda dürüst bir not: tek bir dersten üretilmiş 200 kartlık bir deste kazanç değildir. Perşembeye kalmadan bırakacağın bir yığındır. Kart silmek, kartları kullanmanın bir parçasıdır.

Sık sorulan sorular

Notlarımı doğrudan bir yapay zeka sohbetine yapıştırsam olmaz mı?

Olur, ve tek sayfalık temiz bir metin için gayet iyi çalışır. Sorunlar ölçek büyüyünce çıkar: her bölümü ayrı ayrı yapıştırman gerekir, çıktı çalışılabilir bir deste değil bir sohbet mesajıdır ve zamanlama yoktur. Yani unutmaya başladığın üçüncü günde hiçbir şey o kartı önüne geri getirmez. Bir düzene bağlanmadan önce fikri denemenin iyi bir yoludur.

El yazısı notları çevirmek daha mı zor?

Bir miktar. El yazısında metin tanıma kusurludur; özellikle kısaltmalarda, sembollerde ve şemalarda. Şemalar dönüşümden hiç sağ çıkmaz, çünkü etiketli bir çizim dağınık bir etiket listesine dönüşür. Sayfaları düz, iyi ışıkta ve teker teker fotoğrafla, sonra bir şey üretmeden önce çıkarılan metni kontrol et. Notlarını tablette tutuyorsan GoodNotes sayfalarından bilgi kartı yapmanın yolları bu duruma özel.

Onun yerine Quizlet ya da Anki mi kullanmalıyım?

İkisi de gerçekten iyi ve ikisi de bu işin bir kısmını çözüyor. Anki'nin aralıklı tekrar zamanlaması mevcut en iyisi ve ücretsiz; aynı malzemeye aylarca çalışacaksan bu önemli. Quizlet'i kurmak daha hızlı, hazır desteler ve çabuk terim listeleri için daha uygun; Quizlet'in notlardan bilgi kartı yapıp yapmadığı ayrı bir konu. Ama hiçbiri asıl olarak ham notlarını okuyup neyin sorulmaya değer olduğuna karar vermek için yapılmadı ve bu yazının konusu tam olarak o adım. Zamanlayıcı olarak Anki'de kalmak istiyorsan notlarını Anki kartlarına dönüştüren yöntemlere bakabilirsin.

Bir dersten kaç kart çıkmalı?

Sandığından az. Çoğu ders için bir saatlik anlatımdan 20 ile 40 arası sağlam kart gerçekçi bir aralık. KPSS gibi kapsamı geniş bir sınava çalışırken de ölçü değişmez, sadece konu sayısı artar. Yüz kart üretiyorsan, muhtemelen fikirleri soruya değil, cümleleri karta çeviriyorsundur.

Bir araçtan notlarından bilgi kartı yapmasını istemek, okuyabildiğin bir belgeyi cevaplamak zorunda olduğun sorulara çevirmesini istemektir ve bütün değer o ikinci yarıda duruyor. Elindeki notlardan bir bölüm al, ondan on kart çıkar ve bu akşam hiçbirine bakmadan onunu da hafızandan cevaplamayı dene. Yapamadıkların bilginin gerçek durumudur, notlarının senden sakladığı şey de tam olarak budur.